Tekstvak: Hier volgt het verslag van de superklassieker Oudenaarde-Roubaix 01/05/2009.

Rit: Oudenaarde-Roubaix 82km

Deelnemers:
Stephan*Chris*Ludo*Ivan*Gunther*Patrick VR

We waren heel vroeg uit de veren voor een lange dag .
5u45 op de carpoolparking in Puurs en dan vertrokken richting Oudenaarde.
Daar aangekomen onze fietsen klaargemaakt en de bewaakte parking voor de fietsen gezocht,  
maar die was niet direct te vinden ze stuurden ons een beetje van het kastje naar de muur.
Uiteindelijk hebben we toch iets gevonden dat daarop trok en mochten de fietsen achterlaten zodat Ivan en Chris ons konden gaan inschrijven.
Patrick Ludo Stephan en Gunther gingen dan de wagens (en passent) naar Roubaix brengen.

Na anderhalf uur waren we terug van een ritje Frankrijk heen en terug.

Dan maar klaarmaken voor het fietstochtje naar Roubaix. Ik riep nog “heeft iedereen alles bij????” iedereen knikte bevestigend.

De fiets op en na 6 km moesten we de eerste muur op “de koppenberg”
Ludo had het moeilijk met voorliggers en heeft de kasseien dan maar een kus gegeven.
Iedereen moest zowat afstappen van ons behalve Ivan, hij kon de koppenberg wel overwinnen. (dikke proficiat)

10km verder volgend opstakel “ De oude kwaremont” lastig bergje met weeral een hoop kasseien maar deze werd door iedereen bedwongen.

Net beneden en dan ineens de volgende muur “De paterberg” voor Stefke was deze net iets te steil of zijn benen net iets te plat ook Ivan moest er af. 
De rest geraakte wel boven (ook proficiat)

Met onze tong na 20km al wat op de schoenen moesten we onze tocht toch verder zetten.

40km ver en lap Stefke weer plat. Verdoeme das al de 5de keer dit seizoen. 
Deze dan maar vlug vervangen en de slechte band ergens in de wei gegoo….. eum in de achterzak gestoken.

Nog maar net terug op de fiets en daar is de volgende berg “Mont Saint-hubert” 
1km rustig omhoog nen bocht naar rechts en daar keken we weer tegen een muur aan zonder kasseien (al geluk).
Eens boven was de verfrissing  aldaar bij de bevoorrading.
Maar die verfrissing bleek een hele slecht drank.

Na de bevoorrading mochten we eens een lange afdaling doen. Stefke smeet zich als een steen naar beneden maar eens beneden volgde geen mens. 
Hmmm das raar zo goe ben ik nu ook weer niet.
Dan maar effe terug gereden en ja ‘k had een pijl gemist. Dus stefke in de achtervolging van de 5 andere.

Toen stefke bij de 5 terug kwam hadden ze een verrassing in petto.

De witte (patrick) kwam effe zeggen dat hij zijn sleutels van de wagen in Stephan zijn wagen vergeten was. 
Alé vergeten niet echt hij, dacht dat hij ze niet nodig had. Stephan zijn  wagen stond in Oudenaarde en de witte zijn wagen stond in Roubaix.

Dikke problemen natuurlijk maar daar hadden we weinig tijd voor want Carrefour de L’arbre lag voor ons te wachten. 
Deze kasseistrook hebben ze niet aangelegd maar wel gewoon bijeen gesmeten echt ni te doen.
Het is mij een raadsel Hoe de profs daar tegen 50km per u overvliegen mijn teller kwam amper tot 20km/u en we botsten van hier naar daar met alle risico’s van dien.

Na 2.1km door mekaar gerammeld te zijn 200m zalige asfalt om daarna direct op de kasseien van Gruson te rijden 1.1km lang. 
Deze lagen er iets beter bij maar nog steeds slechter dan de slechtste stroken van bij ons.
Mijn gevrichten van mijn vingers deden pijn ik hoorde die knookskes rammelen echt ni normaal.
Eens daar af, moesten we even halt houden want Chris had zo op 3km tijd een grote blaan opgelopen aan zijn hand. We stopten net bij een “infermerie” dus hij was vlug geholpen.

Dan wat kilometers op asfalt das gewoon een zalig gevoel ge rijd dan precies op wolkjes. Maar niet voor lang want de kasseien van Hem lagen te wachten.
Deze strook zou beter moeten liggen maar niets is minder waar. Chris zijn reserve band was van grote schrik uit zijn zakje gekropen en was tussen zijn wiel terecht gekomen.
Dus weeral pech. Maar het ergste was voorbij nu richting de piste van Roubaix.
Eens daar aangekomen stonden er zo’n 1000 fietsers ons op te wachten. Die menigte werden zot. Een zalig gevoel daar op de piste te rijden. 
Stefke deed de Museeuw kniezwengel voor de fotograven.
Ik dacht eerst dat die daar voor ons stonden maar 5 minuten later kwamen de echte veddetten zoals Moser,De vlaminck, Musseuw, Planckaert, Jackson(allez allez zimbabwe) aan.

We zijn dan maar zelf wat fotos gaan nemen van ons en de vedetten.
Effe uitrusten op het middenplein van de velodroom zodat Chris en Ludo kon douchen want ons probleem was nog niet opgelost van die vergeten sleutels.
Dus stefke met de witte mee naar Oudenaarde om daar  de sleutels van de wagen van de witte te gaan halen en terug naar Roubaix dit koste ons zo’n 110km extra door ……….
DE WITTE ZIJN SCHULD
Da zal hij niet vlug meer voor hebben denk ik.

Eens we terug waren in Roubaix hebben we een douche genomen (die stond dan weer kokend heet van een echt verfrissing was weer geen sprake dus) 
waar alle grote profs al in hun blote hebben gestaan.
Het is echt wel een aparte ervaring geweest voor ons. Ik zou willen dat iedereen zaterdag 1 Mei 2010 in zijn agenda zet dan kunnen we dit allemaal terug meemaken.

Twas een lang verslag maar we hebben dan ook veel meegemaakt.

stefke

Oudenaarde-Roubaix