Tekstvak: Hier volgt een verslagje van de Davitamon Classic van 25/04/2009
Rit: Davitamon Classic 84km
Deelnemers:
Stephan*Patrick VR*Ludo*Chris*Bart*Patrick L*Ivan*Gunther*Dirk*Michel*Jan M

Het begon al slecht eigenlijk want de organisator van ons clubje werd veel te laat aan het vertrek ik Puurs gebracht. 
Het is onverantwoord dat een man met zo’n functie te laat wordt gebracht daar waar hij moet zijn.
De persoon die daar verantwoordelijk voor is, wordt op zijn vingers getikt.
Na een ritje van een 45 min met de wagen mochten we ons fietske op om daar even aan te schuiven om in te schrijven. A
Al bij al ging dit goed vooruit als je ziet welke bende daar tegelijk wilde inschrijven.
Tijdens het aanschuiven was er daar nen hele slimme die een heel interessante vraag stelde aan 1 van de vrijwilligers van de organisatie.
Hij vroeg hoe lang een dagvergunning geldig was?
Ik ben nu ook gene slimme maar dit wist ik nu toch wel zenne. Al geluk dat die persoon in kwestie geen man was van ons clubje. 
Al dacht ik de stem te herkennen van de Jan  maar het bleek iemand anders te zijn.

Allé eens ingeschreven, waren we vertrokken voor een rit van 84km (dit kan niet iedereen van ons groepje zeggen).

We werden al snel geconfronteerd met de zogezegde lopertjes (lichte klimmetjes).
Die waren toch wat zwaarder dan verwacht.(ale zo denk ik erover)

We reden van bergje tot bergje. De bevoorradingen waren meer dan goed genoeg onze buikjes werden goed gevuld daar.

Na 65km ineens een klapband van Bart.
Daar stonden we dan met een kapotte buitenband. Dus maar de pechdienst gebeld die supersnel ter plaatse was na meer dan 1u wachten.
In tussentijd werden we door een hele toffe dame berispt omdat Michel zijn fiets tegen haar gevel stond. 
Ik kan haar helemaal begrijpen want met uw stuur of zadel kan je lelijke stukken muur uit de gevel breken.

Den Bart dan maar in den bezemwagen gezet richting aankomst en de rest van ons maar verder gefietst.

Opeens ging Chris dan maar van vermoeidheid op het asfalt liggen. 
Eerst dacht ik dat hij was gevallen maar toen ik hem zag liggen met zijn duim in zijn mond heb ik hem dan maar wakker gemaakt.

Voor de rest is er eigenlijk niet veel gebeurd!!

Op het einde werden we nog overladen met een zak vol krachtvoer. 
Precies of ze wisten dat er vrijdag voor ons een nog zwaardere rit voor de deur staat.

Een doucheke en wat dranken met schuim op heeft de dag volmaakt.

Ons 2de ritje is een hele toffe dag geworden eigenlijk met een ietwat latere aankomst bij onze vrouwkes.


Ik hoop dat iedereen die kan, vrijdag met ons meefietst naar de piste van Roubaix.


stefke
Davitamon Classic