Tekstvak: DAG 1 EN 2 29/30 Mei 10.00 uur: Gunther en Stephan zijn het busje gaan halen in Nazareth. Tussen 14.00 u en 17.00 uur hebben al onze leden die mee naar de Alpen gaan, hun fietsen en valiezen naar Gunther gebracht. Marc, Stephan en Gunther hebben deze dan netjes in het busje gezet en al de fietsen in onze aanhangwagen opgeborgen. Tegen 21.00 uur zijn we dan vertrokken bij Gunther thuis en hebben iedereen opgehaald. Rond de klok van 22.00 uur zijn we dan vertrokken richting de Alpen. Stefke deed de eerste 250 km alle kop met wind in het nadeel en gaf in Luxemburg het roer over aan Janneke. Jan reed dan een 450 km op kop maar ja, het was nu wel met wind in de rug (zo kan ik het ook). Dirk loodste ons dan door de laatste kilometers tot aan onze verblijfplaats. Daar aangekomen kregen we te horen dat we pas rond 16.00 uur onze kamers mochten betreden. Toen zijn we door de vrouw des huizes naar een cafeetje gebracht en daar hebben we dan ontbeten. Omdat we onze tijd moesten invullen zijn we dan maar de rit van maandag gaan verkennen met de wagen. We moesten eerst over de laatste 17 km van de Col De La Croix De Fer. Gene kattenpis als we weten dat we daar zelf met de fiets over moeten op dinsdag. Roger had ondertussen het stuur overgenomen en het moet gezegd worden, hij is een topchauffeur en dit is nodig op deze wegen. We hebben dan de col du Glandon afgereden en deze lag vol met vallende stenen. Zo verder naar Alpe d’Huez. Wat we daar zagen was nog zwaarder dan verwacht. Het wordt een steile klim met de fiets want met de wagen was deze soms al moeilijk te nemen. We hebben zelfs met onze eigen miserie zitten lachen omdat het morgen serieus wordt. Daarna de Col afgereden langs een andere kant en deze was weer zeer gevaarlijk in de bochten. De trip dan helemaal terug gereden tot aan onze verblijfplaats. We waren vooral heel moe. We mochten eindelijk binnen en we werden meer dan goed onthaald en dus ook in de watten gelegd. Alles is er netjes en we worden als koningen behandeld. Iedereen een douche gepakt, een kaartje gelegd, goed gegeten en dan ons kruippakske aangedaan. Het was een lange dag en zo gaan er nog komen. Slaapwel!! DAG 3 31 Mei 05.00 uur, we werden wakker van de regen. Het zal toch niet waar zijn zeker? Dan maar wat verder geslapen tot 08.00 uur. Eerst het ontbijt tot ons genomen maar het regende nog steeds. Toen hebben we besloten om later te vertrekken. Rond de klok van half 11 stopte het met regenen. Wij hebben dan alles klaargemaakt en vertrokken richting Allemont. Dit was ongeveer 1 uur met het busje rijden. De fietsen daar klaargemaakt en vertrokken voor ons eerste missie. Na 13 kilometer waren we aan de voet van Alpe d’Huez. Daar lag het beestje dat we moesten temmen. Gunther was het wachten beu en vertrok al zonder de rest. De eerste kilometers waren heel zwaar (en de volgende ook héhé). Ludo zijn trein stond al vlug op de rails, hij was dan ook als eerste boven (1u24). Het was enorm afzien voor iedereen. De bochten werden gebruikt om even uit te rusten want deze zijn vlak. Een paar toerkes in die bochten doet wonderen. Dirk kwam een 15 tal minuten later boven (1u40) na Ludo, gevolgd door een sterke Gunther (1u50). Jantje reed even verkeerd maar kwam ook een 10 tal minuten (1u58) achter Gunther boven. Op de rest was het nog wa wachten. Stefke kwam boven water na een 2u01 klimmen, Marc 5 minuutjes later (2u05). Ivan was ondertussen ook verkeerd gereden, en vond de weg zelfs niet naar de top. Gunther, Jan en Dirk zijn Ivan dan maar gaan zoeken. Na 2u15 was hij dan ook boven. Enkel Ludo en Stefke reden de klim zonder af te stappen. We zijn dan met 5 de afdaling begonnen. Ludo en Ivan reden liever de berg af in de volgwagen. Halverwege de afdaling was er een ongeluk gebeurd met een collega wielertoerist. Daar werd Stefke nog per ongeluk geslagen door een agent die het verkeer stond te regelen. Het gevolg van die zachte (?) aanraking was dat zijne bril in frutte vaneen was. Die flik maakte mij dan nog uit voor “putain” !!! Het afdalen ging iets vlugger dan het klimmen. De 5 hebben dan de 13 kilometer teruggefietst met als slot nog een klimmetje van 500m, amaai da was ni van de poes. Daarna heeft Ivan broodjesman gespeeld en hebben we alsnog een pick-nikske gedaan. Nog een uurtje met de wagen over de Glandon met wat motorproblemen (zonder erg). Omstreeks 20.oo uur waren we terug aan onze Chambre D’hôtes. Na een heerlijk douchke genomen te hebben en een sterke maaltijd, zullen we daarna vlug ons nestje opzoeken. Morgen weer van datte dus moeten we uitgerust zijn. Slaapwel!! DAG 4 01 Juni schitterend weer, onze dag kon dus al niet meer stuk alhoewel de Col de Croix de fer lag op ons te wachten. Na een stevig ontbijt vertrokken we voor de beklimming van de laatste 12,7km van deze Col. We begonnen zeer rustig van aan ons huisje via het dorpje Saint-Jean D’Arves kwamen we in Saint Sorlin d’Arves en vanaf daar ging het steil bergop en was het ieder voor zich op eigen tempo. Al vlug kwamen we stijgingspercentages tegen van 9 en 10% maar dat bleek geen probleem voor de Ludo die er als een pijl vandoor ging, zoals gewoonlijk. Na 1u08 kwam Ludo als eerste boven gevolgd door Dirk op 1u13 en Jan vervolledigde het podium op 1u23. Vervolgens kwam er een trio kort na elkaar Marc 1u26, Gunther 1u28 en Ivan 1u30. Stephan kwam boven op 1u40 eigenlijk lag alles dus zeer kort bij elkaar. Chapeau voor al onze klimgeiten. Daarna volgde een afdaling van ongeveer 2km en een klein klimmetje tot de top van de Col du Glandon. Vanaf de top van de Col du Glandon kregen we een afdaling voor de kiezen van 23km tof maar zeer steil naar beneden. Na de afdaling gingen we onze buikjes terug vullen met een heerlijke lunch die Marie voor ons had klaargemaakt en mochten we zelfs gebruik maken van het terras van Pierre, van gastvrijheid gesproken. Na onze heerlijke lunch ging het via ST-Marie-de-Cuines, Pontamafrey en St-Jean-de Marienne richting de voet van de Col de la croix de fer waar ons een beklimming wachtte van 17,3km. De eerste 4km waren heel zwaar bijna continu 9% klimmen, da was dus gene zever. Normaal zakt dan het stijgingspercentage gevoelig maar 8% is best ook pittig om te overwinnen en zo ging het stijgingspercentage vele kilometers op en neer dan weer eens 9%, 10%, 7% en 8% om maar te zeggen het was zwaar. De laatste 5 kilometers gingen zeer vlot, 4 kilometer afdalen en nog 1 kilometer bijna vlak dit deed echt deugd. Ludo bereikte als eerste de finish na 1u50 vervolgens Dirk 1u58, Jan 1u59, Ivan 2u01, Gunther 2u03 en tenslotte Stephan te samen met Marc op 2u10. Marc sleepte Stephan over de streep als dat geen collega’s zijn dan weet ik het ook niet meer. De verschillen waren dus weer zeer klein, de Toogtrappers zijn in vorm. Chapeau aan alle klimmers weer een Col op ons palmares. Slaapwel!! DAG 5 Slaapwel!! DAG 6 03 Juni Schitterend weer, omdat de Galibier nog steeds gesloten is hebben we besloten om het programma aan te passen en eerst de Col de la Madeleine te beklimmen. S’morgens om 10u vertrokken we richting St-Marie de Cuines om van daaruit met de fiets naar La Chambre te rijden, het dorpje aan de voet van de Madeleine. Onderweg even paniek toen we zagen dat de Madeleine ook gesloten bleek te zijn, toch besloten we om aan de klim te beginnen en we gingen rijden tot het dorpje Longchamps waar we onze lunch zouden verorberen en van daaruit tot de top indien mogelijk. De Col de la Madeleine bleek alweer geen lachertje te zijn met zijn 20km en wisselende stijgingspercentages tussen 7 en 10%, gene krot dus. Onze eerste tussenstop was in St-francois-Longchamps waar Ludo als eerste toekwam op de voet gevolgd door Dirk, Marc, Jan, Ivan, Gunther en Stephan. Van daaruit ging het verder richting Longchamps waar we gingen stoppen om te lunchen, een trio kwam daar als eerste over de meet Ludo, Dirk en Marc gevolgd door Jan, Gunther, Ivan en Stephan. Stephan had blijkbaar geen honger en voelde zich super vandaag zodat hij besloot om de Madeleine te temmen zonder te stoppen, goe bezig. Nadat de andere Toogtrappers hun buikjes hadden gevuld met een heerlijke lunch begonnen zij ook aan de laatste 5km. Stefke was dan al bijna aangekomen en informeerde Roger dat we toch tot boven konden met de wagen. Het laatste stuk van de beklimming was zeer ééntonig maar dit kon ons niet tegenhouden. Stefke was dan al aangekomen, mooie prestatie, dan was daar alweer onze bolletjestrui Ludo op de voet gevolgd door een sterke Marc ondanks zijn zere schouder, Dirk, Jan, Ivan en onze voorzitter(Gunther) sloot de rij. Op de top zagen we een wagen van team Columbia en wat bleek, deze stond te wachten op topspurter CAVENDISH, de toogtrappers natuurlijk direct op de foto met Cavendish en den Dirk kreeg zelfs een drinkbus, zo fier als ne gieter. Zoals ge ziet alle grote ploegen komen op hoogtestage AG2R, Team Columbia en de Toogtrappers. Drie moedige fietsers begonnen aan de afdaling Stephan, Dirk en Jan. De andere vonden het een beetje gevaarlijk door de werken die er gaande waren en veel losliggende steentjes. Maar de exploot van de dag moest er nog komen: Dirk en Ludo besloten om het eerste gedeelte van de Col de Croix de Fer nog eens te beklimmen. De andere toogtrappers zagen dit niet zitten en besloten beide krachtpatsers moreel te steunen vanuit het busje. Beide brachten deze exploot tot een goed einde en verdienen een dikke pluim. CHAPEAU Dirk en Ludo zeeeeeeeeeeeer sterke prestatie, daar kunnen er veel een puntje aan zuigen. Alweer een sterke prestatie van onze toogtrappers, de Col de la Madeleine staat op ons palmares. Slaapwel!! DAG 7 04 Juni alweer schitterend weer zelfs geen zuchtje wind, het ging dus weer zeer warm worden. Op het programma stond de beklimming van de Télégraphe en de Galibier, totaal ongeveer 31km klimwerk met stijgingspercentages tussen de 8 en 10%. We wisten niet of de Galibier zou open zijn maar aan de voet van de klim kregen we het slechte nieuws dat hij niet open was, we gingen dus eerst de Télégraphe beklimmen en vervolgens kijken tot hoe ver we op de Galibier konden rijden. Om 10u stipt stond iedereen vertrekkensklaar voor een autoritje tot op een parking in St-Michel de Maurienne, om van daaruit nog 1km te rijden tot de voet van de Télégraphe. De beklimming van de Télégraphe is ongeveer 12km met een gemiddeld stijgingspercentage van 7 à 8% da beloofd weeral. Tijdens de beklimming van de Télégraphe is het genieten van de prachtige uitzichten, voor de ene is het natuurlijk al wat meer genieten dan de andere want de beklimming is zwaar. Als eerste kwam Ludo boven gevolgd door Dirk, Ivan, Marc, Jan, Gunther en Stephan. Na een afdaling van 5km kwamen we in het dorpje Valloire, waar we gingen lunchen. Daarna werd er begonnen aan de beklimming van de Galibier, onderweg kregen we te horen dat hij toch open was en we konden starten aan de klim van 19km, niet iedereen vond dit goed nieuws :-)))))))) Al vlug was het ieder voor zich behalve Stephan en Gunther, zij zouden gans de klim samenblijven, mekaar steunen in de moeilijke momenten. Langzaam vorderde de kilometers, op 5km van de top stapte Jan af. Het bobijntje was af bij Jan toch nog een mooie prestatie 26km klimmen op één dag. Alle andere Toogtrappers zette hun tocht verder en reden nu tussen de sneeuw een zalig uitzicht over de toppen van de Alpen. Ludo bereikte als eerste de top gevolgd door Ivan, Dirk, Marc en het duo Gunther en Stephan. Twee moedige Toogtrappers zouden ook de Galibier afdalen met name Gunther en Stephan, voor de 2de keer konden zij genieten van de prachtige uitzichten maar dit keer met een iets hogere snelheid. Terug samengekomen in Valloire besloten 4 man om de Télégraphe ook eens te beklimmen langs de andere zijde namelijk Stephan, Gunther, Dirk en Ludo. De laatste 200m was er nog een prestige spurtje tussen deze 4 Toogtrappers met Gunther als overwinnaar, op zijn grote plaat moeilijk te kloppen :-)))))))) Vervolgens gingen Dirk, Stephan en Gunther de Télégraphe afdalen, deze was zeker de prachtigste afdaling van allemaal. In het dorp zijn we dan met zen allen een terrasje gaan doen deze pintjes smaakten heerlijk. Weer een prachtprestatie voor De Toogtrappers en weer een paar cols op ons palmares. We hebben een hele zware dag achter de rug maar we zijn allemaal met een voldaan gevoel in ons nestje gekropen. Slaapwel!! DAG 8 Allemaal kaputte masjien met ons pootjes omhoog in de zetel of ergens anders. Of toch ni want we gingen een wandelingetje maken van een 2 km om dan een terrasje te doen. Daar hebben we dan 2 pintjes gedronken en ons wandelingetje terug gedaan. Dirk kon stefke overhalen om toch nog effe te gaan fietsen. Alé ja effe??? Hij stelde voor om de Croix De Fer nog eens te beklimmen. Ale toch de laatste 13km. Dan heeft Dirk deze Col 2 maal volledig opgefietst. Ludo en stefke 1 maal volledig en 1 keer half. Zo gezegd zo gedaan. Stefke en Dirk hebben deze dan effe beklommen en op de top was het cafétje open. Stefke pakt daar een pintje en Dirk een colake. Daarna opt gemakske de afdaling gedaan. Zo was deze rustdag er dan toch gene. De vakantie zit er nu wel echt op. Maar iedereen gaat met een voldaan gevoel naar huis. Voila!!!! Dagboek Alpen